Rok 1782 był przełomowy dla Puław. Umarł stary
książe August Czartoryski, a dobra puławskie objął po śmierci ojca książe Adam
Kazimierz, generał ziem podolskich, ożeniony z Iazbellą z Flemingów. Małżeństwo to
poróżnione ze Stanisławem Augustem, przebywało teraz często w Puławach, leżących
stosunkowo niedaleko Warszawy, dzięki czemu stały się one główną rezydencją
rodową. Dla zaniedbanej nieco miejscowości rozpoczął się świetny okres, który
trwał będzie z małymi przerwami do roku 1831. Już w roku 1785
podjęto restaurację pałacu i niebawem przystąpiono do jego powiększenia. W roku
1788 rozpoczęto budowę oranżerii zwanej Domkiem Greckim, a w dwa lata później
pałacyku Marynki. Inicjatorką i dusząwszelkich poczynań
artystycznych na terenie Puław była księżna Izabella Czartoryska. Świetny rozwój
rezydencji przerwał pogrom przez wojska rosyjskie w 1794 roku, lecz już w dwa
lata później energiczna księżna podjęła dalsze prace zakrojone na szeroką
skalę. Po zniszczeniu ukochanych Powązek całe swoje zainteresowanie i wielką
pasję budowlaną przeniosła na Puławy. Kończy niebawem rozbudowę pałacu oraz
inicjuje budowę Świątyni Sybilli, Domku Gotyckiego i pałacyku w Górze
Puławskiej. Z inicjatywy księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego powstaje
rotundowy kościół, nawiązujący do Panteonu rzymskiego. Przez Puławy
przewinęło się na przełomie XVIII I XIX stulecia kilku architektów, jak
Christian Piotr Aigner, Joachim i Jakub
Hemplowie i dorywczo Szymon Bogumił Zug. Spośród nich pierwszorzędną rolę
odegrał tylko Aigner, który rokokowym dotąd Puławom nadał piętno klasycyzmu.
Drugą obok Aignera
osobistością, która zaważyła na przemianie Puław, był sprowadzony przez księżną
Izabellę angielski ogrodnik James Savage, który przebywał tu od roku 1791 aż do
śmierci w dniu 20 sierpnia 1816 roku. On
właśnie, inspirowany przez księżnę, przekształcił regularny ogród francuski w
angielski park krajobrazowy i stworzył wspaniałą zieloną oprawę dla nowo
wznoszonych budowli. ,,Savage przedziwne rzeczy robi-pisze księżna we wrześniu
1800 roku do syna Adama-Puławy w rzeczy samej stają się nadzwyczaj piękne.,, Pierwotne
zróżnicowanie pomiędzy ogrodem górnym o regularnym układzie alei i tzw. Dziką
Promenadą znajdującą się w południowej dolnej części parku, zostało teraz
zatarte.
Aleja w parku. Fot. pocz. XX w. Park puławski-Lipa monstrum. Fot. pocz. XX w.
Park powiększono o
Kępę Szydłowską leżącą za Łachą oraz terytoria Marynek i nowo założonej fermy
Żulinki, znajdującej się za wąwozem zwanym Głęboka Droga. Obok modernizacji parku
właściwego uporządkowano i jak gdyby wciągnięto do szeroko pomyślanej
kompozycji okolice Puław. Na przeciwległym brzegu Wisły, w Górze
Puławskiej, założono park angielski dokoła wzniesionego przez Aignera
pałacyku, urządzono rodzaj filii parku puławskiego w pobliskiej
Parchatce, wreszcie wszystkie okoliczne drogi obsadzono drzewami, przeważnie
topolami włoskimi. Nowo ukształtowany romantyczno-krajobrazowy park w Puławach
księżna Izabella zapełniła mnóstwem kamieni i pomników z
okolicznościowymi napisami, poświęconych przeważnie rodzinie i przyjaciołom
domu. W parku puławskim mogła wypróbować koncepcje, które ogłosiła później w
Myślach różnych o sposobie zakładania ogrodów.
Przez blisko pół wieku Puławy były jednym z
najwybitniejszych ośrodków artystycznych w kraju. Nie liczba, lecz poziom
zatrudnionych artystów decydowała o znaczeniu mecenatu Czartoryskich. Obok
Aignera i Savage'a pracowali tu między innymi malarze Norblin i
Wojniakowski, Vogel i Richter, którzy pozostawili nam wizję Puław z przełomu
dwóch stuleci, oraz słynny sztukator Fryderyk Bauman-twórca dekoracji
Marynek, Świątyni Sybilli i kościoła. Wspaniała biblioteka oraz zbiory pamiątek
narodowych i obcych przysporzyły Puławom zaszczytne miano Aten polskich. Okres
świetności rezydencji skończył się wraz z katastrofą powstania i konfiskatą
Puław przez rząd rosyjski.
Tadeusz St. Jaroszewski-Puławy w okresie klasycyzmu (Teka Konserwatorska-Zeszyt 5). Wydawnictwo: Arkady 1962 r.